Berlińskie skanery zachowań: policja chce trenować AI na prawdziwych danych

Berlin rozwija monitoring wideo oparty na sztucznej inteligencji. Jak 7 września 2026 roku podał netzpolitik.org, upubliczniono opis przedmiotu zamówienia „Projektu pilotażowego techniki wideo wspieranej AI”. Stało się to w trakcie ataku IT na administrację Berlina. Według autorek i autorów wyciekło wtedy około 1,5 miliona plików.

Co mają robić skanery zachowań

Przewidziano stacjonarne i mobilne systemy kamer oraz drony. Zgodnie z opisem system rejestruje wszystko, co porusza się wokół obiektów wymagających ochrony. Ma potem wywoływać alarm, gdy przedmioty lub wzorce ruchu zwrócą uwagę. Trafienie sprawdza funkcjonariusz lub funkcjonariuszka policji. Oprogramowanie nie decyduje więc samo, ale wstępnie sortuje.

Właśnie w tej preselekcji leży pole konfliktu. Skanery zachowań korzystają z cech, które da się uchwycić z odległości, i tworzą listy trafień dla ludzi, którzy na końcu decydują. Wskaźniki błędów i systematyczne zniekształcenia nie są więc późniejszym problemem eksploatacyjnym, lecz częścią samej techniki.

Nowa ustawa, nowe drogi danych

Drugi element pojawia się nieco ponad tydzień później. 15 września 2026 roku netzpolitik.org poinformował o nowelizacji ustawy policyjnej. Zawiera ona przepisy, według których dane osobowe można dalej przetwarzać, żeby testować lub trenować systemy AI. Interpelacja poselska Lewicy dotyczyła pytania, czy trafiają przy tym do prywatnych przedsiębiorstw dane niezanonimizowane. Z odpowiedzi wynika, że przekazywane są skutecznie lub nieodwracalnie zanonimizowane zbiory danych, chyba że anonimizacja stoi na przeszkodzie celom testowania lub trenowania. Jako przykład zaangażowanych firm raport wymienia Staige GmbH, zaliczaną do otoczenia Adesso SE.

Jak to czytać

Pytanie się przez to przesuwa. W centrum nie stoi już samo testowanie, lecz podstawa danych. Obrazy z przestrzeni publicznej, powstające podczas eksploatacji, mogą stać się materiałem treningowym. Kto raz założył archiwa nadzoru, ten może później decydować, jak dużo z nich przetrwa w modelach.

Otwarta pozostaje ocena. Jak często i w jakich sytuacjach system faktycznie wywołuje alarm? Czy kamery wiszą tylko na obiektach chronionych, takich jak ambasady lub sądy, czy obejmują też otwarte place? Jakie terminy usunięcia danych obowiązują dla danych treningowych? Dla debaty o proporcjonalności te liczby są istotne. Bez nich ocena techniki pozostaje na razie przy deklaracjach intencji z opisu przedmiotu zamówienia.

Policjant decyduje na końcu, system wybiera wcześniej, a w przyszłości może uczyć się na obrazach z dokładnie tej eksploatacji.