Geely wydłuża gwarancję na akumulator megawatowy, a centra danych milczą o poborze prądu

Chiński koncern podaje, że pakiet, zaprezentowany razem z ładowarką o mocy 2,2 megawata w Ningbo, naładuje Lynk & Co 10 od 10 do 97 procent w 8 minut i 40 sekund. To znacznie szybciej niż najszybsze amerykańskie elektryki, które według InsideEVs osiągają szczytowo 400 kilowatów. Wynik ten przewyższa też nadchodzący Mercedes-AMG GT z 600 kW.

Geely nie udaje, że ta szybkość jest darmowa. Prezes grupy Jerry Gan powiedział, że firma nie popiera szybkiego ładowania kosztem żywotności. Główny inżynier naukowy Ren Xiangfei opisał zmiany w rozmiarze ogniw, strukturze katody i anody, produkcji oraz w systemie zarządzania ładowaniem opartym na AI.

Mniejsze ogniwa, 395 mm i 370 mm wobec branżowej normy 960 mm, skracają drogę migracji jonów i obniżają opór wewnętrzny.

Gwarancja to obietnica, którą warto sprawdzić

Wydłużenie gwarancji to koszt, który firma księguje, a nie hasło marketingowe. Ruch Geely wpisuje się w rok, w którym chińskie firmy przekroczyły próg 1 000 kW w samochodach osobowych, podczas gdy zachodni operatorzy dopiero wdrażają sprzęt 750 kW. BNEF podał, że światowa sprzedaż średnich i ciężkich elektrycznych ciężarówek osiągnęła rekordowe 158 000 w pierwszej połowie 2026 roku, o 75 procent więcej rok do roku. Ponad dziewięć na dziesięć trafiło do Chin.

Szybkość ładowania i stan akumulatora ciągną w przeciwne strony, a nikt nie opublikował długoterminowych danych z eksploatacji pakietów cyklowanych przy megawatowych mocach. InsideEVs poinformował 30 września, że Geely przypisuje degradację dwóm przyczynom: osadzaniu się litu i ekstremalnym temperaturom. Zdaniem producenta megawatowe szybkości odpowiadają za 60 procent ciepła powstającego wewnątrz akumulatora. Reszta pochodzi z reakcji elektrochemicznych i tego, co Geely nazywa ciepłem entropowym.

Każda obietnica szybkiego ładowania dokłada obciążenie gdzieś w sieci.

Popyt na prąd zderza się z problemami ujawniania danych

W Holandii centra danych zużyły 5,1 miliarda kilowatogodzin w 2024 roku, czyli 4,6 procent krajowego zużycia i blisko dwa razy więcej niż pięć lat wcześniej. Tak podaje Statistics Netherlands. Operator sieci TenneT prognozuje 10 do 15 procent do 2030 roku. NL Times poinformował 30 września, że mniej niż jedna czwarta większych holenderskich centrów danych publikuje dane o zużyciu prądu lub wody pitnej. Netherlands Enterprise Agency ma dane tylko o 104 z 186 obiektów powyżej 500 kW.

Teksas pokazuje drugi koniec tego samego problemu. Inside Climate News podał 30 września, że sędziowie administracyjni rekomendowali zatwierdzenie elektrowni gazowej El Paso Electric o mocy 366 MW dla centrum danych Meta wartego 10 000 000 000 dolarów i o mocy 1 gigawata. Zgodzili się jednak tylko pod warunkiem, że odbiorcy zostaną osłonięci przed kosztami kapitałowymi i operacyjnymi. Sędziowie uznali, że spółka nie rozważyła alternatyw. Szacowany koszt obiektu McCloud to 499 000 000 dolarów, z 813 modułowymi generatorami Enchanted Rock o mocy 450 kW każdy.

Strona chemiczna też się zmienia, choć wolniej. BBC podało 29 września, że firma Unigrid z San Diego wysłała pierwsze 100 domowych akumulatorów sodowo-jonowych. Jednostka ma dziewięć kilowatogodzin i kosztuje około 100 dolarów za kWh, wobec 81 dolarów za kWh dla LFP w grudniu. Prof. Dame Clare Grey z Cambridge zwróciła uwagę, że chrom-3 w katodzie Unigrid może przy wysokim stanie naładowania tworzyć toksyczny chrom-6. Ivana Hasa z Warwick powiedziała, że kontrola napięcia może temu zapobiec. Darren Tan, prezes Unigrid, nazwał obawy o toksyczność przesadzonymi i stwierdził, że testy zewnętrzne nie wykazały chromu-6.

Nic z tego nie rozstrzyga, czy ładowanie megawatowe da się pogodzić z ośmioletnim akumulatorem. Gwarancja Geely to jak dotąd najmocniejsze publiczne zobowiązanie, ale to zakład handlowy, a nie wynik z laboratorium.