Kwantowe kamienie milowe: superpłynne kubyty, Dirac-3S i narodowa mapa drogowa

1 października serwis ScienceDaily opisał projekt Uniwersytetu w Surrey nazwany Superfluid Helium Oscillator Quantum device, czyli SHOQ. Urządzenie wykorzystuje elektrycznie obojętny superpłynny hel-3. To ciecz pozbawiona tarcia, więc kubit powinien być naturalnie osłonięty przed niektórymi zakłóceniami elektromagnetycznymi. Artykuł pojawił się w czasopiśmie npj Quantum Information.

„Nie jesteśmy pierwsi, którzy myśleli o pojedynczych komponentach stojących za tym pomysłem. Po raz pierwszy połączyliśmy je w urządzeniu mikrofluidowym i dopracowaliśmy konkretne szczegóły umożliwiające jego działanie jako kubitu” – powiedziała Priya Sharma, laureatka stypendium Daphne Jackson na Uniwersytetu w Surrey i pierwsza autorka pracy, w komunikacie prasowym. Dodała, że kolejnym krokiem jest prototyp. To na razie projekt, a nie działający sprzęt. Brak eksperymentalnego potwierdzenia.

Tego samego dnia HPCwire poinformował, że Quantum Computing Inc. zaprezentowała Dirac-3S, optymalizacyjną maszynę kwantową nowej generacji. Pierwsza wysyłka do klienta planowana jest na listopad 2026. Firma QCi deklaruje, że platforma obliczyła problemy z udziałem do 9 980 zmiennych, używając systemu bazowego 5U oraz jednego modułu rozszerzeń.

Wiceprezes ds. technologii QCi, Yong Meng Sua, opisał to jako krok komercyjny. „Dirac-3S przenosi naszą platformę optymalizacji kwantowej z fazy demonstracji możliwości do dostarczania systemu przygotowanego do praktycznego użycia komercyjnego”. Spółka wymienia jako rynki docelowe usługi finansowe, logistykę, produkcję, energetykę i lotnictwo. System może działać w infrastrukturze klienta lub w chmurze.

Również 1 października Q/C Technologies ogłosiła współpracę z Ośrodkiem Integracyjnych Nanotechnologii przy Sandia National Laboratories. Przedmiotem badań jest obliczanie optyczne do inferencji AI. Sandia zatrudnia około 17 000 pracowników, a jej roczny budżet wynosi około 5 000 000 000 dolarów, jak podano w komunikacie opisanym przez HPCwire. Prace dotyczą nanofotonowych komponentów dla optycznej jednostki przetwarzania Q/C, w tym operacji nieliniowych, pamięci, precyzji i strat optycznych.

Starsze prace uzupełniają ten obraz. 30 września ScienceDaily relacjonował, że fizycy z Caltech zmierzyli poziomy energii w syntetycznej materii kwantowej przewidywane przez teorię pola zgodnego Isinga i trójkrytyczną teorię pola zgodnego Isinga. Wynik ten dojrzewał około 40 lat. Praca ukazała się w Nature. Współpraca obejmowała Caltech, Uniwersytet Paris-Saclay i Techniczny Uniwersytet w Monachium.

29 września ScienceDaily opisał badania Uniwersytetu Kioto i Uniwersytetu w Hiroshimie nad pomiarem splątania identyfikującym stany W trzech fotonów. Taka możliwość była nieobecna od ponad 25 lat, od czasu odpowiednika GHZ. Shigeki Takeuchi, autor korespondencyjny, stwierdził, że zespół wreszcie uzyskał pomiar splątania dla stanu W.

Wcześniej, 26 września, ScienceDaily poinformował, że zespół kierowany przez Duke University wykorzystał 13-jonowy symulator kwantowy, aby odtworzyć dynamikę łamania strun związaną z tworzeniem cząstek. Praca ukazała się 23 września w Nature Physics. Christopher Monroe z Duke stwierdził, że symulacje kwantowe są najlepszą dostępną platformą do pytań o powstawanie materii, z wyjątkiem sytuacji, gdybyśmy świadkami samego Wielkiego Wybuchu.

Strona polityczna ruszyła 27 września, gdy Fermilab opublikowało raport Komitetu SCAC Departamentu Energii. Przewodniczącym jest Anna Grassellino z Fermilab. Cel to naukowo istotny, skorygowany kwantowo komputer do 2028 roku.

Poza samym obliczaniem kwantowym, notatka Google DeepMind z 23 września opisywała dodanie bezpiecznej pamięci po stronie serwera do platformy Private AI Compute. W tym samym dniu Quanta Magazine przyjrzała się kwantowym analogom matematycznym w biologii.